۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ - بر اساس مطالعه جدیدی که در مجله Diabetes Therapy منتشر شده است، بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ (T2DM) و بیماری مزمن کلیوی (CKD) که توانسته‌اند سطح میانگین زمانی اسید اوریک سرم[1] (TA-SUA) خود را زیر ۳۶۰ میکرومول بر لیتر نگه دارند، در مقایسه با کسانی که سطوح بالاتری داشتند، بقای کلیوی به‌مراتب بهتری داشته و با کاهش ۳۷ درصدی در خطر بروز پیامدهای نامطلوب کلیوی، مواجه بوده‌اند.

در این پژوهش، شرکت‌کنندگان به‌طور میانگین ۶۰.۴ ماه مورد پیگیری قرار گرفتند. نتایج آشکار کرد که با عبور از این حد آستانه (۳۶۰ میکرومول بر لیتر)، خطر ابتلا به مشکلات کلیوی به‌شدت افزایش می‌یابد؛ بیشترین میزان سودمندی در بیمارانی مشاهده شد که نرخ فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR) آن‌ها بین ۳۰ تا ۵۹ میلی‌لیتر بر دقیقه بر ۱.۷۳ متر مربع بود. این یافته‌ها از کنترل دقیق‌تر سطح اسید اوریک برای کمک به حفظ عملکرد کلیه حمایت می‌کنند.

این تحقیق داده‌های مربوط به ۱۰۷۲ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری مزمن کلیوی را تحلیل کرد که بین ژانویه ۲۰۱۳ تا ژانویه ۲۰۲۳ در هشت مرکز پزشکی تحت درمان بودند. شرکت‌کنندگان به‌طور میانگین ۶۰.۴ ماه تحت نظر بودند تا مشخص شود آیا سطح میانگین زمانی اسید اوریک سرم (TA-SUA) بر پیامدهای بلندمدت کلیوی تأثیر می‌گذارد یا خیر. پیامدهای اصلی کلیوی شامل دو برابر شدن سطح کراتینین سرم، شروع دیالیز، پیوند کلیه یا پیشرفت به سمت بیماری مرحله نهایی کلیه (ESKD) بود.

در شروع مطالعه، ۴۶.۱ درصد از شرکت‌کنندگان دچار هیپراوریسمی (بالا بودن اسید اوریک) بودند که شیوع آن در مردان (۵۰.۴ درصد) بیشتر از زنان (۳۷.۹ درصد) بود. این مطالعه با استفاده از مدل‌های رگرسیون خطای متناسب Cox، تحلیل اسپلین مکعبی، تطبیق نمره تمایل (PSM)، تحلیل‌های زیرگروهی و تحلیل‌های حساسیت، رابطه بین مواجهه طولانی‌مدت با اسید اوریک و سلامت کلیه را با هدف اطمینان از استحکام یافته‌ها مورد ارزیابی قرار داد.

نتایج نشان داد بقای کلیوی بیمارانی که سطح TA-SUA خود را زیر ۳۶۰ میکرومول بر لیتر حفظ کردند، نسبت به کسانی که سطح اسید اوریک بلندمدت آن‌ها در این حد یا بالاتر بود، به‌طور معناداری بهتر بود. پس از تعدیل عوامل خطر متعدد، افراد با TA-SUAپایین‌تر، ۳۷ درصد کمتر در معرض خطر پیامدهای نامطلوب کلیوی بودند (نسبت خطر تعدیل‌شده ۰.۶۳ با فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۴۱–۰.۹۸ و P=۰.۰۳۸). احتمال پیشرفت بیماری کلیوی با فراتر رفتن سطح  TA-SUAاز ۳۶۰ میکرومول بر لیتر به‌شدت افزایش یافت که این سطح را به عنوان یک آستانه بالینی مهم معرفی می‌کند.

تحلیل‌های زیرگروهی مشخص کرد بیمارانی که عملکرد کلیوی آن‌ها تا حد متوسطی کاهش یافته است (یعنی  eGFRبین ۳۰ تا ۵۹ میلی‌لیتر بر دقیقه بر ۱.۷۳ متر مربع)، بیشترین منافع احتمالی را از حفظ سطح  TA-SUAزیر ۳۶۰ میکرومول بر لیتر دارند. به‌طور کلی، حفظ طولانی‌مدت سطوح نسبتاً پایین اسید اوریک سرم، به‌طور مستقل با کُند شدن روند کاهش عملکرد کلیه و بهبود پیامدهای کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری مزمن کلیوی مرتبط است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/maintaining-lower-serum-uric-acid-improves-kidney-outcomes-in-t2dm-with-ckd-study-181112